Sinds het begin van mijn carrière werk ik in projecten. In bijna twintig jaar tijd heb ik verschillende rollen vervuld, van technisch tekenaar tot projectleider. Inmiddels ruim tien jaar ervaring als projectleider heb ik projecten geleid met een omvang tot circa €2,5 miljoen. Die diversiteit heeft mij geleerd hoe theorie en praktijk zich tot elkaar verhouden en hoe verwachtingen vaak anders kunnen uitpakken dan gedacht.
De illusie van de perfecte projectplanning
In projectmatig werken wonen twee werelden naast elkaar. De wereld zoals we hem graag vooraf schetsen en aan de andere kant de wereld zoals die zich in de praktijk voordoet.
De verwachting is vaak overzichtelijk. Een duidelijke scope, een planning die klopt, toegekende rollen en een team die weet wat er moet gebeuren. Het projectplan ligt vast, de doelen zijn helder en iedereen gaat gemotiveerd van start. Op papier ziet het er beheersbaar uit. De realiteit is echter vaak anders.
Projecten bewegen. Prioriteiten veranderen, afhankelijkheden worden zichtbaar en omstandigheden dwingen tot bijsturen. Mensen blijken verschillende beelden te hebben bij dezelfde afspraak en niet alles laat zich vooraf voorspellen. Juist dat maakt projectwerk complex, maar ook interessant.
Van leiding naar proactieve projectbeheersing
Door de jaren heen heb ik geleerd dat projecten niet stuklopen op inhoud of techniek, maar juist op verwachtingen. Op wat we denken dat kan, zonder altijd te benoemen wat daarvoor nodig is. Projectmatig werken vraagt daarom minder om controle en meer om aanpassingsvermogen, waarbij het kennen van je eigen team minstens zo belangrijk is als het volgen van het plan. Minder om vasthouden aan het oorspronkelijke plan en meer om het gesprek te blijven voeren met de mensen om je heen.
Het verschil tussen verwachtingen en realiteit is geen probleem, zolang je bereid bent het te erkennen. Projecten worden beter wanneer er ruimte is om bij te sturen en om aannames te herzien.
Het overbruggen van deze kloof is precies waar wij bij Tacon dagelijks het verschil weten te maken.
Maar wat maakt en breekt een project?
Uiteindelijk is projectbeheersing geen kwestie van blind de kaders volgen, maar weten wanneer je de koers moet verleggen om het uiteindelijk doel dat je voor ogen hebt te bereiken.
Of je nu een organisatie bent die grip zoekt in projecten of een professional die net als ik gelooft dat vakmanschap verder gaat dan de tekentafel, dan komen we graag met je in contact.
In deel 2 duiken we dieper in op mijn kijk van wat een project maakt of breekt. Hoe zorg je dat iedereen dezelfde taal blijft spreken als het stormt? Daar neem ik jullie de volgende keer in mee.