Binnen organisaties wordt vaak gedacht dat de doorslag bij een overstap ligt op enkel salaris. Logisch toch? Het is concreet, meetbaar en makkelijk te vergelijken. Zeker in een markt waarin technische professionals schaars zijn, wordt hier veelal de nadruk op gelegd om mensen maar te kunnen binden. Maar in de praktijk zien we dat dit beeld scheef is gegroeid en dat het niet meer helemaal klopt.
Salaris opent de deur tot dienstverband
Salaris moet simpelweg kloppen. Het is de basis en uiteindelijk de reden waarom iemand gaat werken. Iedereen wilt tenslotte altijd meer verdienen dan de buurman. Dat is logisch en zal ook altijd zo blijven. Maar het is zelden de reden dat iemand ervoor kiest langdurig werkzaam te blijven bij een organisatie. Sterker nog, in veel gevallen is weggaan voor een hoger salaris niet meer dan een versneller van een keuze die eigenlijk al gemaakt was, bijv. omdat de cultuur toch al niet matcht met de eigen verwachting.
Wat de praktijk laat zien tegenover theorie
In een recente poll die ik onlangs onder mijn LinkedIn netwerk heb uitgezet vroeg ik waar de doorslag ligt bij een overstap: salaris of cultuur. Daaruit kwam cultuur naar boven als bepalende factor.
Het bevestigd wat wij dagelijks terugzien in gesprekken met kandidaten en opdrachtgevers. In de praktijk zien we dat cultuur, samenwerking en werkwijze uiteindelijk bepalend zijn voor mensen.
Denk aan: hoe je met elkaar omgaat, de manier van leiderschap, ruimte voor eigenaarschap en de mogelijkheid om jezelf verder te ontwikkelen. Dit zijn geen zaken die je direct uit een vacaturetekst haalt maar juist dit zijn wel factoren die ervoor zorgen dat iemand goed zit of na korte tijd weer vertrekt.
De mismatch die nog te vaak ontstaat
Wat we te vaak zien is dat organisaties sturen op harde criteria: kennis, ervaring en beschikbaarheid. Cultuur wordt benoemd, maar zelden echt doorgrond. Het gevolg? Kandidaten maken een keuze op wat zichtbaar is, maar vertrekken op basis van factoren die op een later moment pas zichtbaar worden.
Zelf kijk ik daarom altijd vooruit en leg ik tijdens gesprekken de focus op één centrale vraag:
Past deze persoon binnen de manier van hoe wij werken binnen onze organisatie en andersom?
Juist hier ontstaat de echte match, niet voor de korte termijn maar voor een duurzame samenwerking.
De discussie tussen salaris vs cultuur zal altijd blijven bestaan, goed ook, maar toch zie ik zelf een beweging richting het alsmaar belangrijker worden van de cultuur, zo ook in mijn generatie.
Mensen zoeken plezier op het werk en willen geïnspireerd, gefaciliteerd en gemotiveerd worden.